Jan Klemens

Życiorys

Jan Klemens ukończył Katowickie Studio Dramatyczne w 1953 roku, co otworzyło mu drzwi do kariery aktorskiej. Jego pierwsze kroki na scenie stawiał w Teatrach Dramatycznych w Częstochowie od 1949 do 1951 roku. Następnie związał się z Śląskim Teatrem im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, gdzie występował w latach 1952-1960 oraz od 1966 do 1972 roku. W międzyczasie, w latach 1960-1965, grał w Nowym Teatrze w Zabrzu, a także od 1972 do 1976 roku. Również zaangażował się w katowickim Teatrze Ateneum oraz na Scenie Polskiej w Czeskim Cieszynie.

Na deskach zabrzańskiego teatru po raz pierwszy jako reżyser wystąpił w 1961 roku. W ciągu swojej kariery pełnił także funkcję dyrektora naczelnego Teatru Zagłębia w Sosnowcu w latach 1976-1997. Jego talent telewizyjny objawił się w jedenastu spektaklach Teatru Telewizji w latach 1965-1983, a także w przy pracy reżyserskiej nad dwoma telewizyjnymi przedstawieniami w latach 1982-1984. Klemens był również współtwórcą trzech audycji Teatru Polskiego Radia w latach 1970-1981.

Odznaczenia i nagrody

• Srebrna Odznaka za Zasługi dla Województwa Katowickiego (1965),
• Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966),
• Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1967),
• Odznaka „Zasłużony Działacz Związków Zawodowych” (1970),
• Złoty Krzyż Zasługi (1974),
• Odznaczenie im. Janka Krasickiego (1975),
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1978),
• Złota Maska za reżyserię sztuki „Śmierć na wybrzeżu Artemidy” (1988, Teatr Zagłębia w Sosnowcu),
• Medal im. Mariana Mikuły – Zasłużonemu dla Kultury Teatralnej (1995),
• Nagroda mini-Kreatora (2007).

Filmografia

Jan Klemens zrealizował wiele interesujących ról w polskiej kinematografii, które zasługują na szczególną uwagę. Oto niektóre z jego filmowych osiągnięć:

• Dezerter (1958) – agent,
• Rodzina Milcarków (1962),
• Próba ognia (1976),
• Grzeszny żywot Franciszka Buły (1979) – ksiądz,
• Blisko, coraz bliżej (1982) – odc. 1, 2, 3,
• Zdaniem obrony (cz. Pętla dla obcego) (1984),
• Sprawa się rypła (1984),
• Komedianci z wczorajszej ulicy (1986),
• Tryumf ducha (Triumph of the spirit) (1989) – kapo.